For You

                                                 
ეს იყო მაშინ როცა პატარა, ყველაზე ბედნიერი ბავშვი ვიყავი, იმიტომ რომ მყავდა მამა, დედა, ძმა, ულამაზესი ოჯახი ! ერთი ჩვეულებრივი დღ იყო, მარტო იმით განსხვავებული რომ, დღეს დაქალები დაქალის დავადების დღეზე მივდიოდით, იცით რა კარგი იყო ? მე ხო არ მყავდა ბევრი მეგობრები, ის ჟრამუკუ და მოლხენა ჩემი ხცოვრების საუკეთსო მომენტები იყო, მაგრამ ის დღე.. ყველაზე მწარე მომენტებად დარჩა..

                                                 
მეორე დილით ნია ლევანს სიყვარულში გამოუტყდა და დაქორწინება გადატყვიტეს.მალე ქორწილიც გაიმართა ნია და ლევანი საქორწინო მოგზაურობაში წავიდნენ.ჯერ პარიზის მონახულებას აპირებდნენ , მერე კი ლონდონს ეწვეოდნენ.მათ ძალიან კარგი დრო ატარენ პარიზში ,მაგრამ ლონდონში გამგზავრებისას მათი თვითმფრინავი ჩამოვარდა და ლევანი მძიმედ დაშავდა.ექმიმებს განცხადებით სავარაუდოდ ვეღარ გაივლიდა მაგრამ ისინი იმედს არ კარგავდნენ და ყველაფერს აკეთებდნენ ლევანის გადასარჩენად .2თვის შემდეგ ლევანმა თვალი გაახილა

                                                 
ბიჭი–არ მაქვს უფლება გითხრათ,ვფიქრობ წერილში ეწერება 
ნიამ გამოართვა თაიგული და ბიჭს კარები მიუხურა.ამოიღო წერილი და წაიკითხა:
„ ნია ალბათ გაინტერესებს ვინ გამოგიგზავნა და ჩემი აზრით ხვდები.მოდი დღეს ჩამოდი კაფეში 8–ის ნახევარზე და გაიგებ ვინ ვარ 
ნია მოემზადა და ჩავიდა.იქ ლევანი დახვდა.შეატყო რომ ნერვიულობდა.ნია მივიდა ლევანთან და კითხა: თაიგული შენ გამომიგზავნე?
ლევანი– ხო ოგეწონა? :)
ნია–კი მაგრამ ვერ გამიგია რას ნიშნავს ეს?
ლევანი– იცი ვფიქრობ რომ მოახერხე სანდროს დავიწყება და თუ ასეა მაშინ რატომ არ...
ნიამ შეაწყვეტინა.
ნია– რას ქვია დავივიწყე?სანდროს ვერასდროს დავივიწყებ იცი რატომ?იმიტომ რომ არაფერს მატყუებს.
ლევანი– მერე ე რა მოგატყუე?
ნია– რა? ყველაფერი... შენ არც და გყავს და შესაბამისად არც სანდროს ლოვეა შენი და...
ლევანი დაიბნა.–ვინ გითხრა?
ნია– რა მნიშვნელობა აქვს?
ლევანი– დიდი.

                                                 
ნია– ალო
დედა– ნიაკო დე მე ვარ.სად ხარ? ჩახვედი ბათუმში? როგორი ამინდია?
ნია– კარგად ვარ.კი ჩავედი და წვიმს.საშინელ ხასიათზე ვარ.მერე დაგირეკავ...
დედა– კარგი დე კარგად.
ნიამ მობილური გამორთო.ნია 16 წლის მაღალი შავგვრემანი გოგო იყო.თბილისიდან ბათუმში ჩამოვიდა 1 თვით დასასვენებლად.
ნიამ კალენდარზე მოინიშნა იმ დღის რიცხვი 25 ივლისი.მისი დაბადების დღიდან 5 დღე გასულიყო და მობილურზე მაინც მისდიოდა მისალოცი ესემესები.ნიამ ამოიღო ნოუთბუქი და სკაიპში შევიდა."ვაიმე სანდრო შემოვიდა.რა მივწერო? იქნებ ჯობს დაველოდო თვითონ რას მომწერს?არა მე მივწერ" ნიამ მიწერა: „ სანდრო როგორ ხარ?" – „კარგად" –„მეც.რა ხდება ახალი?" –„არაფერი.ეხლა არ მცალია"ნიამ გაიგო ნამიოკი და სკაიპიდან გავიდა.ნაწყენი დაეხეთქა ბალიშზე და mp3 ჩართო.ნიამ თავის დაქალს–ლიზის მიწერა მესიჯი:"ლიზი დღეს ჩავედი ბათუმში.საშინლად წვიმს.ხო იცი ჩემი ხასიათი ესეთ დროს ჯობია არავინ შემაწუხოს  გოგ სანდროს მივწერე და მომახალა არ მცალიაო ვიტირე... შენ როგორ ხარ? რა ხდება ახალი?!" ნიამ მობილური მოისროლა და წამოჯდა.გარეთ აღარ წვიმდა.მაგრამ მოღრუბლული იყო.ამ დროს ნიამ ბავშვების ყიჟინი გაიგო და გადაიხედა.მართლაც 6–7 წლის ბავშვების გროვა თამაშობდა ეზოში. ნიამ ფანჯრიდან გადაიხედა და ბავშვებს უთხრა გაჩუმდითო აგრამ ვის ესმოდა?! ნიამ ახლა უყვირა ბავშვებს მაგრამ უშედეგოდ.ამჯერად გაბრაზებული გოგონა ძირს ჩავიდა და ერთერთი ბავშვი ხელით დაიჭირა და ვინ იცის რას უზამდა რომ არა: –ბავშვს ხელი გაუშვი
ნია– შენ რა გინდა? გიცნობ?
–არა და ბავშვს ხელი გაუშვითქო
ნია– მაგ „ბავშვმა" ტვინი წაიღო არ გაჩუმებულა.
–გეთხოვა
ნია–ვთხოვე მაგრამ რად გინდა?ვინ მომისმინა?
–ხო ცუდია რო არ გისმენენ მაგრამ ცემა გამოსავალი არ არის.
ნია–შენ ვინ გეკითხება?
–ადი ზევით და გამოიცვალე.თვალებიც მოიბანე ტუშით გაქვს დასვრილი.
ნია–მე რასაც მინდა იმას ვიზამ და ეგ შენი საქმე არაა.
–რატომ იკბინები?

                                                 

                                                 

                                                 

                                                 

                                                 

                                                 
-ნინა, მიყვარხარ!
-სანდრო, საერთოდ ხვდები რას ამბოობ? -ენა დამება, აღარ ვიცოდი რა გამეკეთებინა
-კი ვხვდები, იმასაც კარგად ვხვდები რომ ძალიან მიზიდავ... -ხმის ამოღებაც ვერ მოვასწარი ისე უცებ მეცა ტუჩებში.. რა მოხდა ორიოდე წუთის წიინ..? თავში ყველაფერი გადამიტრიალდა. გამახსენდა ის დღე, როდესაც სანდრომ სიყვარული ამიხსნა და პირველად რომ მაკოცა, მაგრამ ეს კოცნა ძალიან განსხვავდებოდა იმ პირველი კოცნისაგან, რომელსაც სიამოვნებით ვაკეთებდი, ახლა კი მე არ ვკოცნიდი მთელი გრძნობით, მთელი კი არა და საერთოდ უგრძნობლად ვკოცნიდი... მუცელში საშინელი ტკივილი ვიგრძენი და ჩავიკეცე, სრულ უკუნ სიბნელეში გადავეშვი...