 დაგელოდები!... ვისწავლი ლოდინს!…
"ყოფნა" - "არ ყოფნით" როდი მთავრდება?!
სიცოცხლედ თუ ვერ შემოგეფეთე,
მოდი, მელოდე გარდაცვალებად!....
|
 მე შენზე ფიქრში მზის თეთრი რაში
გამომენთება ზღვის სამყაროში;
მე შენზე ფიქრში მთვარის ციალში
ჩავიხატები წმინდა წყაროში
|
 სიყვარულს შეუძლია ხატის წინ დაგაჩოქოს
წმინდათა-წმინდა სანთელი განთებინოს,
სიყვარულს შეუძლია ღმერთის წინაშე
წმინდა სიყვარულის ლოცვა გათქმევინოს,
სიყვარულს შეუძლია ვინმე მოგანატროს
|
 ტირილამდე გაწირული მონატრება,
წმინდა სანთთლად დანთებული ლოცვები,
მეც ხომ მინდა, მყავდეს შენში,ჩემისთანა,
ღრმა თვალებზე,ტკბილ ტუჩებზე მლოცველი.
მეც ხომ მინდა მყავდეს ერთი შენისთანა,
ჩემში შენი შთაგონება შევიგრძნო,
ტკივილამდე გაწირული მონატრება,
|
 დასრულდა ცრემლებით ბანალურად
ერთი სიყვარულის პრემიერა,
პირქუში სიზმრებისთვის გამიმეტე
ასე თავნება და ნებიერა.
არადა, ღმერთმანი, თავი მომწონს,
|
 წავედი... ალბათ მომბეზრდა ბრძოლა,
მომბეზრდა ბრძოლა წისქვილთან ქარის,
ჯდომა, კი არა ნემსებზე წოლა,
აღიარება მომბეზრდა ბრალის.
|
 იცი?
გუშინაც ვიჯექი შენი გულის კარებთან. . .
ვიღაცამ გაიარა და საცოდავად შემომხედა ესეც გაჭირვებულიო. . .
დახმარება ხომ არ გინდათო. . .
არა ვერ შეძლებთქო და წავიდა. . .
მერე შენ მოხვედი. . .
|
შენი სილამაზე მხიბლავს და მაოცებს,
ისე რომ ვერ ამბობს ამას პოეზია
მიყვარხარ ასეთი მშვიდი და მდუმარე
როცა არ სჭირდებათ ტექსტებს კორექცია...
თვალებით თანხმობა, თვალებით უარი
და ამ უსიტყვობის მთელი კოლექცია...
ვუცდი წითელ ღრუბლებს, მაგრამ მეჩვენება
დილა გათენებას ისევ აგვიანებს...
აივანთან ღამე ცივად მეგებება,
ცაზე დააფეთებს უსინათლო თვალებს...
|
 ზამთრის თეთრი ნისლი შემოაწვა ზეცას
წვიმა სისასტიკით შემოდგომას რეცხავს
ამ დარდიან ამინდს ან ამ ფიქრის კვირას
არ გავყიდი ოქროდ და არც მივცემ ლირას
შემოდგომის ბრძოლით გაშიშვლებულ ხეებს
ბრძოლის სისასტიკე ამჩნევიათ ტყეებს
სადღაც გოგო ტირის როიალი უკრავს
მარტში ნაჩუქარ ვარდს დეკემბერში სუნთქავს
ზამთრის ქარის სიმი არ ჩერდება წამით
აფხიზლებენ ქალაქს ეკლესიის ზარით
ღრუბელს მოვიპარავ მზე იქნება ჩემი
|
 სიბრალურისთვის არ დამიბრუნდე,
გემუდარები წადი. . .
ოცნების კოშკებს მარტო ვაგებდი,
განთავისუფლებ, წადი. . .
სიყვარული ხომ მაინც მასწავლე,
მადლობელი ვარ, წადი. . .
ფიქრთა ტალღები ისევ აზვირთდნენ,
არ დავიხრჩობი, წადი. . .
|
|
