 მაშინ, როცა გაუსაძლისად მძიმე ხდება ჩემი ჯვარი, გონების თვალს ფართოდ ვახელ და დაკვირვებით ვათვალიერებ საკუთარ ცხოვრებას. მერე კი ძალ-ღონეს ვიკრებ და მივუყვები გზას ბოლნისის მონასტრისაკენ. აქ მამა სერაპიონი მეგულება. სწორედაც რომ მეგულება - ამ სიტყვის სრული მნიშვნელობით.
ისე ვჩქარობ მასთან შეხვედრას, რომ ჩემს ფეხებს გული დაასწრებს ხოლმე და მისულს უკვე იქ დამიხვდება (ამიტომ ვამბობ მეგულება-თქო).
საოცარია ჩვენი შეხვედრა. ის მონასტრის ეზოში წყაროსთან დგას და გზას გამოჰყურებს, თითქოს ყოველთვის იცის, როდის მივალ და მელის, ქანდაკებასავით ურყევია.
მის დანახვაზე ჩემი სული გალიაში გამომწყვდეული ჩიტივით აწყდება სხეულის კედლებს და იქიდან გადმოვარდნას ლამობს, მაგრამ ხმას ვერ ვიღებ, ისე ვუახლოვდები...
ის გამიღიმებს, მე თავს დაბლა ვხრი, ის კი ჩემს თავს თითებში მოიქცევს და გულში მაგრად ჩამიკრავს.
|
 What is a youth? Impetuous fire.
What is a maid? Ice and desire.
The world wags on.
A rose will bloom
It then will fade
So does a youth.
So do-o-o-oes the fairest maid.
Comes a time when one sweet smile
Has its season for a while….Then love’s in love with me.
Some they think only to marry, Others will tease and tarry,
Mine is the very best parry. Cupid he rules us all.
Caper the cape, but sing me the song,
Death will come soon to hush us along.
Sweeter than honey and bitter as gall.
Love is a task and it never will pall.
Sweeter than honey….and bitter as gall
Cupid he rules us all
|
 მახსოვს ბავშვობაში დედა, როგორ მესაუბრებოდა, რჩევებს, როგორ მაძლევდა, მასწავლიდა თეთრისა და შავის გარჩევას, ბოროტისა და კეთილის. ახლა მინდა დედის ერთი ნათქვამი გავიხსენო და თქვენც გიამბოთ. მან მითხრა: შვილო, შენი გადასაწყვეტია გადასაწყვეტია ცხოვრებაში რას იზამ, რომელ გზას აირჩევ იქნები კეთილი, სათნო, მართალი და წახვალ სწორი გზით ან არადა მიყვები ცხოვრების მდორე დინებას და უბრალოდ რომ ვთქვათ იქნები ბოროტი, შესაბამისად მოხვდები სამოთხეში ან ჯოჯოხეთში.
|
 როდესაც დილით იღვიძებ და შენთან ერთად იღვიძებს ახალი გრძნობა, გრძნობა "არაამქვეყნიური" გრძნობა რომელიც შენშია და მხოლოდ შენია, ის პირველია, პირველიხარ მისთვის, და უკანასკნელი, რადგან ის წავა შენგან მაშინ როდესაც შენ მას ხელს კრავ და შეეცდები გააგდო შენი ცხოვრებიდან, რადგან გგონია უიმისოდ ბედნიერი იქნები და ფიქრობ რეალობა უკეთესია ვიდრე ილუზია, ვიდრე შენი სამყარო და შენს მიერ შექმნილი არსება, რომელიც იცი არ არსებობს ვერ შეეხბი, რადგან ის მხოლოდ შენშია, მხოლოდ შენია, ის შენთვის შეიქმნა და არავინ შეგეცილება მასში, როდესაც იღვიძებ და ხედავ რომ ის შენს თავთან იჯდა და გიყურებდა მძინარეს, ზიხარ და ის შენს გვერდში არამედ შენთან ერთად ზის, ის არასოდეს არ გტოვებს მარტო, მუდამ შენშია, მასთან ერთად შენს ფიქრებში აზრებში ილუზიას იქმნი, თვალებს ხუჭავ და მასთან ერთად მწვანე მდელოზე წევხარ, გისრულებს ყველა ოცნებას "კაპრიზს". გჩუქნის ოცნებებს, ასრულებულს, ყოველთვის შენთანაა, გაძლევს რჩევებს, მას შეუძლია გისმინოს და თავი არ მოაბეზრო. ის არასოდეს არ გტკენს გულს, ეს არ შეუძლია, გიყვარს მთელი არსებით გიყვარს და მხოლოდ ისაა შენში,მისი სიყვარულით ხარ სავსე, და გსურს, ყველაფერს დათმობ იმისათვის რომ თუნდაც ერთი წამით ის შენს წინ დადგეს და თვალი მოკრა,უბრალოდ ჩახედო თვალებში და დაინახო მისი სიყვარული, ამისათვის ალბად მტელ ცხოვრებას დათმობდი.
|
 -ვინ გნებავთ?
-მე გასაუბრებაზე ვარ მოსული
-სახელი და გვარი
-ეკა ლომსაძე
-სასიამოვნოა მე ლელა-გამიღიმა დაახლოებით 30 წლის ქალმა.
-ბავშვები გიყვართ?
-რათქმაუნდა აბა ისე ხომ არ მოვიდოდი ქასთინგზე სადაც ძიძას ეძებენ.
-კარგია რომ გიყვართ.მე რამდენიმე კითხვას დაგისვამთ და ვნახავ აგიყვანთ თუ არა.
-გისმენთ-ვთქვი და მოვუსმინე მის კითხვებს.პასუხებიც გავეცი.
-ბოლო კითხვა..თქვენ როგორი ბავშვობა გქონდათ?
|
 ,ყოველ სატკივარს სიკვდილი შველის-
თავის თავს თვითონ წამლობსო-ასე
ამბობენ, მაგრამ, მე მაინც გავბედავ
ეჭვი შევიტანო
თქვენს ამ ფრაზაში_
რა ხანია დამცვივდა ბეწვი-გამოვიცვალე_სიცოცხლის დროა
ჩემს მაჯაზე მფეთქავ საათზე.
განა რას ვამბობ?_
თუ სიკვდილი მომიკაკუნებს,
ჩემს გაზაფხულებს ვინ უმღერებს, ჩემს სიხარულებს
ვინ გამოსცდის ან თუნდაც, ღამე?
უთვალავი სიზმრებით სავსე,
ლამპიონების მკრთალი შუქის ფიფქად რომ მათოვს,
როგორ გათენდეს-თუ უნდა მოვკვდე-
თუ უნდა მიწის ბელტები ვთვალო?
|
 მომნატრებიხარ...
მილიონი თვალია გარეთ,
თვალი ცბიერი,თვალი მრუში,თვალი ართვალი,
თვალი ცისფერი,თაფლისფერი,შავი და მწვანე,
თვალი მტყუანი,თვალი, ზოგჯერ ცამდე მართალი.
თვალების ზღვაა ქუჩებში და სარკმელთა მიღმა,
სასახლეებში, ქოხმახებში, მდიდრის თუ გლახის,
მუქი ვუალი ვნებით სავსე რამდენ თვალს ნიღბავს,
რკინის გისოსებს მომწყდარია თვალები ხალხის.
|
 ერთხელ მინდა გავიღვიძო
შენს მკლავებთან..
ერთხელ მინდა გავახილო
თვალები და...
გითხრა, როგორ ჩამეძინა
ვარსკვლავებთან,
კოცნა როგორ აგიკრიფე
ხალებიდან...
|
 ტაძარში შევალ,დავიჩოქებ,სანთელს ავანთებ,
წმინდა სიყვარულს შევავედრებ ... მარიამს!
შენთვის ვილოცებ,ჩემი ლოცვით სასომიხდილი,
აღელვებული გავუყვები ქუჩებს ღამიანს!
სანთელს ავანთებ ხავსმოდებულ ხატის კედელზე,
აქაც ვილოცებ ჩუმი ოხვრით,ჩუმი ვედრებით,
შენთვის ვილოცებ ამ ხატთანაც,ჩემო სიცოცხლე!
ბედნიერებას შენსას შევთხოვ ზეცას ხელებით.
|
 ,ნუ მთხოვ გავიზარდო..მე ხომ პატარა ვარ..
ჩემი ოცნებები ჯერ სულმთლად წრფელია..
ნუ მთხოვ გავიზარდო თორემ გეფიცები
ჯერ ისევ ისეთი გაბუტვა მჩვევია..
ისევ შემიძლია ფიქრები წაგართვა,
ბავშვურად უბრალოდ გითხრა რომ ჩემია,
ნუ ცდილობ შემცვალო,ნუ ცდილობ გამზარდო,
მაცადე ბავშვობა..ასე მირჩევნია..
|
 მე შენ მიყვარხარ პატარავ, გესმის?
მე უშენობით ვერაფერს ვებრძვი..
იცი? ძნელია როდესაც გნატრობ,
შენ კი არ ჩანხარ ესევე ვდარდობ..
|
 1 ♥ გულის ფეთქვა არასოდეს გაჩერდება. . . ! სანამ შენ არსებობ ჩემში . . !
2 ♥ ვერ გაასწორებ წარულს ლექსივით , ვერ მოამზადებ ახალვარიანტს …
3 ♥ სიყვარულს ვერ დაინახავ ის ჩაცმულია გრძნობით..
|
 1)რისთვის არიან ადამიანები ერთად? - ერთმანეთი უყვართ ალბად.!
- აბა მაშ რატომღა შორდებიან ერთმანეთს - რომ ერთად გატარებული დრო გაიხსენონ!
-მაშ რატომღა ტირიან დაშორების დროს - იციან რომ აღარასდროს იქნებიან ერთად
2)ბავშვობაში მე ვისწავლე სიარული, შემდეგ სირბილი, ხოლო შემდეგ ფრენა.. ახლა კი ვისწავლე დაცემა და შემდეგ ადგომა...
3)იქ, სადაც უყვართ, არ იღვრება ტყუილად ცრემლი, იქ, სადაც უყვართ არ იმსხვრევა ტყუილად ჭიქა, იქ, სადაც უყვართ მდინარენი ერთმანეთს ერთვის, იქ, სადაც უყვართ მუსიკის ხმა იღვრება ციდან... და როგორ მინდა მეც იქ ვიყო, იქ, სადაც უყვართ....!
|
 -თვალებს ვერ ვახელ
-თვალებს კი ახელ მაგრამ ბნელა, ვერაფერს ხედავ...
-მეშინია
-ჰო ვიცი სიბნელის გეშინია...
-გჯერა ბედის?
-ბედს განსაზღრულ ადგილამდე მიყჰავრხარ რათა მერე შენ თვიტონ განაგო.
-მაშ რატომ გგონია რომ არასწორი არჩევანი გავაკეთე?............
|
 1)წვიმის
წვეთებში ის მუსიკაა რომელიც ყრუს ესმის... მზის ჩასვლაში ის სინათლეა
რომელსაც ბრმა ხედავს... და ჩემს გულში ის სიტყვებია რომელსაც მუნჯი
ღაღადებს
2)მე ვოცნებობდი, მე ვფრინავდი, მე ვიყურებოდი, ვყვიროდი, ვტეხავდი, ვიკარგებოდი, ვკვდებოდი, წავიქეცი და ისევ ავდექი...
3)იყავი სულით ლამაზი და გული გქონდეს წმინდა!! აი ეს არის მთავარი თუ არსებობა გინდა!
|
 გიორგი ტიგინიშვილი– წვიმა
|
 მონატრების ღამე
|
 დღეები
|
|
