 შემოდგომის საღამო იდგა, ცას თითქოს გული მოსვლოდა და ცრემლებად იღვრებოდა, ტიროდა ხმა მაღლა, გულ ამომჯდარი... ნიკა მარჯანიშვილის ხიდს მიუახლოვდა ქურთუკის საყელო აეწია და მობუზული აგრძელებდა გზას. წვიმა უსიამოვნოდ ცრიდა და ძვალ რბილში ატანდა დაიქუხა! ნიკა შეკრთა ზეცას გაბრაზებულმა ახედა და შესთხოვა:
_კარგი რაი გეყოფა...!
მერე კი თავი ჩაქინდრა და გზა განაგრძო. მისი ყურადღება ერთმა უცნაურმა გარემოებამ მიიპყრო... ვიღაც გოგონა ხიდის მოაჯირთან იდგა და მტკვარს ჩასცქეროდა. აწეწილი და წვიმისაგან გალუმპული თმა სახეზე მიჰკრობოდა, თითქოს არც წვიმა და არც ქარი მისთვის არ არსებობდა.
_აი გიჟი...!
გაიფიქრა და გვერდით ჩაუარა, გოგონა ვერც კანტი კუნტად მიმავალ მგზავრებს ამჩნევდა და ვერც მათ გაოცებულ მზერებს. ნიკამ ათიოდე ნაბიჯი გადადგა და გაჩერდა, გულმა ვეღარ მოუთმინა უკან შემობრუნდა და გოგონასაკენ გაემართა ფრთხილად შეეხო მხარზე. გოგონა შეკრთა გაოცებულმა შეანათა ნამტირალევი თვალები, შეეცადა გაეღიმა. მაგრამ არ გამოუვიდა სახე დაეჯღანა ნიკაპი აუკანკალდა და ცრემლები წასკდა... ნიკა დაიბნა...>>>>
|
 თვით სიყვარულასაც გაჩნია ერთგვარი "განგება”,
განგება "შეუცნობი-ვითარცა ღვთისა.
გაცნობის დღიდან შენი სითბო ზედ გულზე მადნება,
განგებას მივუხვდი და რომ მიყვარხარ დღეს უნდა გითხრა.
დეს უნდა გითხრა რატომ ვდუმდი ამდენი ხანი…
ან რატომ გავდა პაემანი უხერხულ სიზმარს….
|
 გამეღიმა
და სუნთქვაში-
სუნთქვა მომყვა შენი...
ისე...ისე
შემიყარდი
დამავიწყდა შეშლილს...
რომ უნდა შემოვიარო
ციდან ცამდე ზოლი.
რომ უნდა გაუსწრო დროს და
ქარებს- გულის ზომის.......>>>
|
 ახლაც დაქანცული ვდგევარ დარდიანი
მხოლოდ ხმაურია ,მზერაც ნაღვლიანი
გული ავად არის ,სევდა მოერია
საათიც არ ვიცი ,ეხლა რომელია.
დავრჩი მარტოდ_მარტო მტკივა და განვიცდი
ხან უკან მივდივარ , ხან წინ და ხან ვიცდი
ხან თვალებს ცრემლები , ნაბიჯსაც ვერ ვადგამ
გული მეუბნება დღეს ბოლო დღე დადგა
|
 როცა მოვკვდები, იტირებენ, ვიცი, ჩემები.
როცა მოვკვდები ყველას უცხოდ მოგეჩვენებით,
ხელს ვერ შემახებთ, სიცივისგან დაიბინდებით,
ჩემი ერთგული მეგობრებიც კი შეშინდებით.
მერე ამოხვალ ამომიტან ლამაზ ყვავილებს
სხვის დღეობაზე შესანდობარს ჩუმად დამილევ,
თუ მომიგონებ მხიარული, ლაღი ფიქრებით
ქვეყნად ყველაზე ბედნიერი მკვდარი ვიქნები
და როცა ასწევ ღვინით სავსე თიხის ფიალას
გულჩათხორბილი დაგუბებულ სევდას გზას მისცემ.
ხმაგაბზარული ჩუმად იტყვი ჩემს შესანდობარს,
|
 ჩემი გული დამითმია შენთვის,
ჩვენს სიყვარულს მოვეფერო მინდა . . .
ჩემი გული დამითმია შენთვის,
შენი თავი დავიფიცო გინდა?
|
 -სესილიიი...სესიილიიი...სესილი გოგო
ჩემსკენ შემოტრიალდა და მომანათა მისი ღრმა და ლურჯი თვალები.
-დემე რამე მოხდა?
-არა არაფერი უბრალოდ მინდა სახლამდე მიგაცილო და თან რაღაცა გთხოვო უნდა.
-კარგი მაშინ წავედით.
დიდი ხანია მომწონდა სესილი მაგრამ ვერ ვბედავდი მისთვის ამის თქმას.მეშინოდა რომ დავკარგავდი,მაგრამ რაღაც ძლიერმა მომაწვა გულში და გადავწყვიტე გამერკვია ყველაფერი.რაც არ უნდა მოხდეს ის მე მაინც მიყვარს და მეყვარება სიცოცხლის ბოლომდე.
-სესილიიი..ხვალ სადმე მიდიხარ?
-ხვაალ? არა მგონი არსად.
-აჰა და წამოხვალ ჩემს ერთად კინოში?
-რა ფილმია?
-საგას ახალიი სერია რო გამოვიდა ეგ.
-უი მართლა? რა კაია წავიდეთ ხო ძაან მიინდა.
-ესეიგი ხვალ გამოგივლი 6ზე და წავიდეთ.
-ხო დაგელოდები.
სახლამდე მივაცილე და წამოვედი.თან ვფიქრობდი ხვალინდელ დღეზე...გახარებული ვიყავი.სესილი ძალიან მომწონდა და არ მინდოდა რამე ზედმეტებით მისთვის თავი მომებეზრებინა....>>
|
 ვეღარ შევცვლი ბედისწერას,
ვეღარ შევწყვეტ შენზე წერას,
ვერ გაშორებ ჯიუტ მზერას,
ნუ გამკიცხავ ეულ მწერალს.
მე ვერ მოგთხოვ პატიებას,
ვერც საფლავთან ატირებას
ნუ დამაყრი გულზე მიწას,
ნურც მომიწყობ გაცილებას.
მხოლოდ ერთს გთხოვ,გაზაფხულზე,
თუ მომიძღვნი ყოჩივარდებს,
უკვე გაციებულ გულზე,
კვლავ მომისევ შენზე დარდებს..
|
 Demis_Roussos - To_Souvenirs
|
 Greatest-Hits-Una-Rosa
|
 Gloria_Gaynor-I_Will_Survive
|
 Non_Blondes-Whats_up
|
 jesse cook mario takes a walk
|
 მოგკლავდი...
მაგრამ...
არა შენი სიკვდილით,
შენს სილამაზეს მოვკლავდი ჩემში
და მერე ყველაზე დახინჯებული გულით
თავიდან შეგიყვარებდი.
მეტკინე...
როგორც მოტეხილი მკლავი,
თავი რომელიღაც ფრინველი მეგონა
და შენი უმიზეზოდ მტირალი თვალების
ფანჯრიდან გადმომხტარმა მოვიტეხე.
იმდენად მარტო ვარ,
ნივთებსაც კი აღარ ვჭირდები,
არა თუ ადამიანებს და ყველაფერი
ხელიდან მივარდება:
|
 დუმს ტელეფონი...
და ამ დუმილში შენი ფარული ზიზღი იწყება.
მე ჩემს გრძნობებთან ისე მიგიშვი,
ტკივილში იშვა თავდავიწყება.
და დავიღალე ამ თამაშებით...
და ამომევსო სულის სისრულე,
თუ შენ გინდოდა,გადამარჩენდი,
მაგრამ ვაი,რომ არ მოისურვე.
|
 არ ვყვარებივარ ისე არავის,
როგორც მე ვგრძნობდი
ამ ცეცხლს თავიდან.
ეჭვის ლეკები მომიპარავენ
და წამათრევენ ღამისყანიდან...
|
 დღესაც მთელი დღე წვიმს განუწყვეტლივ
და ირგვლივ ყველგან შავი ნისლია,
ამ დროს ამბობენ_ ანგელოზები
მიწას ზეციდან ჩამოტირიან...
ცა დაფარულა შავი ღრუბლებით,
ვარსკვლავთ ძაძები შეუმოსიათ,
ვიცი, რომ უკან არ დაბრუნდები,
მაგრამ მაინც შენს მოლოდინში ვარ.
|
 მე დავხატავ
ქერად
ღამეს და დღეს
მე დავხატავ ცაზე
შენს სახელ
|
 დაუშვათ ერთ წამს შენ გახდე ჩემი,
ვთქვათ - შენ ცოლი და მე კიდე ქმარი
ვთქვათ, რომ მომეგო მაგიერ გვემის
სინაზისა და ღიმილის ღვარი.
ვთქვათ, - დაიღვარე ღიმის ჩქერებად,
ვთქვათ - ჩემს ოცნებას და ფიქრს მიმწიე,
(არა, ასეთი ბედნიერება
ვით შეიძლება ერგოს მიწიერს!)
|
 შენ ხარ კივილი ჩემი სულის და ლექსის მუზა,
გულის სიმძიმე აუტანელი, ვით გემის ღუზა,
ჩუმი ფიქრი ხარ და ოცნება გულში მალული,
შენ ხარ აწმყო და შენ ხარ წარსული...
ხარ მომავალი ჩემთვის ნატრული!
ბოროტება ხარ, ბნელი წყვდიადი..
შენ ხარ სიკეთე.. და განთიადი!
თბილი ღიმილი და ცრემლი თვალზე,
ხარ სალოცავი გუმბათის თავზე..
|
იმედდაკარგული არ მინდა გელოდო
აღარ გამომივლი ვიცი.
სევდამორეული ვითვლი ამ დღეებს,
რა ვქნაი გული მაინც გიცდის.
|
 მე მომენატრე და ამიტომ გწერ...
მე იმას მოგწერ რაც არ მითქვია
გაცნობის დღიდან გულში მიზიხარ
შენი გული კი მგონი სხვისია.
მე მინდა შევსვა ღვინო ფიალით
და დავივიწყო რომ ჩემი არ ხარ,
წამით რომ მაინც გადაგივიწყო
და არ ვიფიქრო ამ წუთში სად ხარ.
|
ჩემი წარსული მე გულით დამაქვს,
მუდამ მახსენებს სევდას და ტკივილს,
მე მომავალი ნამდვილად არ მაქვს,
ახლაც კი ვუსმენ განწირულ კივილს.
არ მინდა სხვა, ვიღაცის დაცდა,
მე ჩემი მინდა სიცოცხლე ძველი,
მუდამ რომ ახლდა ტკივილი განცდა,
ისევ ის მინდა ცხოვრება ძველი..............>>>
|
 ჩვენს ქალაქში წვიმს.
ჩვენს სახლში.
ჩვენს ოთახში.
ჩვენს ქალაქში სხვანაირად წვიმს. უფრო ცივად და უფრო მარტივად.. (რაც შენ წახვედი, იმის მერე)
ჩვენს სახლში სხვანაირად ცივა.
ჩვენს ოთახში სხვანაირად ქრის.
რაც შენ წახვედი იმის მერე. თორემ მანამდე... (არ ღირს ალბათ)
შენ წახვედი. წახვედი და რაღაც დამთავრდა. დაინგრა ყველა ახლად აშენებული შენობა და სავაჭრო ცენტრი (სადაც სიყვარულს ყიდდნენ. (გახსოვს?) )
რაც შენ წახვედი, მე მაცვია უფრო შილიფად და უფრო გრილად. მიჩანს ყველა ის ნაწილი სხეულის, რომელიც გიყვარდა.....
|
 მე ცის ვარსკვლავს არ შევნატრი, განთიადის შუქით ძლეულს,
მოსწყენია საწყალს ცაზე, უიმედოს, ფერმილეულს.
არ შევნატრი ყომრალ ღრუბელს, ცას რომ ფარავს ფრთა-ტივტივა,
ასტკივდება ხოლმე გული და ცრემლები სცვივა, სცვივა.
|
 მენატრები...
ვაფერადებ დღეებს დარდით...
არ მადარდებს, რა მოჰყვება...
შენ რომ,
ასე შემიყვარდი...
მენატრები...
წლებმა ისე ჩაიარა...
მეგონა, რომ გამივლიდი...
მაგრამ,
აღარ გამიარა...
მენატრები...
წლები ფიქრით მოვიარე...
|
 LeAnn Rimes _ Some Say Love The Rose
|
 თებერვლის მთვარე უკანასკნელ თამაშს თამაშობს,
თოვლით დაფარულ მყინვარწვერებს ავედრებს ფიფქებს,
ფიქრით დაბურულ ბინდის საფარს მოსტაცა სუსხი,
ყინვით გამთბარი კმაყოფილი ისრისავს თითებს . . .
|
 ისე შორს ხარ და თან ისე ახლოს,
ჩვენ შორის ცეცხლის მდინარე მიდის,
ვნატრობ გაკოცო, ზეცამ დალახვროს
მე ამ კოცნისთვის სიცოცხლეს ვყიდი..
საკუთარ სხეულს ვიყენებ ფარად,
ეს სიზმარია, ფარსია დიდი
მაგრამ კოცნისთვის სიზმარიც კმარა,
და მეც ამისთვის სიცოცხლეს ვყიდი..
ბნელდება თეთრად, ინათებს შავად,
ცეცხლთან თამაშში დღეები მიქრის,
ბედის ბორბალი ტრიალებს ავად
დრო აღარ რჩება უაზრო ფიქრის..
|
 ო რა ნაზია შენი ტუჩები,
ოხ ეგ თვალები ღმერთო ჩემო,
ათასი ფერით მოხატულები,
დღეს მე ვამაყობ და საქართველო.
|
 ზამთრის თეთრი ნისლი შემოაწვა ზეცას
წვიმა სისასტიკით შემოდგომას რეცხავს
ამ დარდიან ამინდს ან ამ ფიქრის კვირას
არ გავყიდი ოქროდ და არც მივცემ ლირას
შემოდგომის ბრძოლით გაშიშვლებულ ხეებს
ბრძოლის სისასტიკე ამჩნევიათ ტყეებს
სადღაც გოგო ტირის როიალი უკრავს
მარტში ნაჩუქარ ვარდს დეკემბერში სუნთქავს
ზამთრის ქარის სიმი არ ჩერდება წამით
აფხიზლებენ ქალაქს ეკლესიის ზარით
|
 უპასუხო წერილები, არ მპასუხობ მერიდები,
უკვალო ბილიკები გზას მარტო მივყვები,
მერე ვჩერდები თითქოს ამერია გზა,
შეიძლება მჭირდები, მერე რა...
მერა რა, რომ ჩემს მუზას შენი სახელი ქვია,
მერე რა რომ შენზე ვწერ ღამე გვიან,
დროს მიაქ გრძნობა სიყვარული რომ ერქვა,
მაპატიე ვეცადე რომ ყველაფერი ამეხსნა,
შეიძლება არ მისმენდი არ მე ვერ გიხსნიდი
|
 ალბათ ყველას გაინტერესებთ თუ რა არის სიყვარული, როგორია ის,ამის პასუხი მეცნიერებმა წლების განმავლობაში ვერ დაადგინეს,მაგრამ
ადამიანები
მას
თავისებურად
ხსნიან...
როცა
ვიღაცა
გიყვარს
და
თუ
მასაც
უყვარხარ,სამყარო
სხვანაირი
გეჩვენება,ამქვეყნად
არაფერი
გწყინს
ყველაფერი
გიხარია,თვალები
გიბრწყინავს
და
გგონია
რომ
ამქვეყნად
ყველაზე
ბედნიერი
შენ
ხარ...
ის
ადამიანი
რომელიც
გიყვარს
შენთვის
მზეა,შენ კი მის გარშემო
ბრუნავ.ის გათბობს
და
გეალერსება
თავისი
სხივებით.
ის
შენ
სამყაროს
ცენტრი
გგონია,
|
 ჩვენი გულები გრძნობით ფეთქავენ
და სიყვარულის ამბებს ყვებიან
მარტო დარჩენის ნუ გეშინია
დაგიბრუნდები ჩემო ფერია
აბა უშენოდ როგორ ვიცოცხლებ?
მე სიცოცხლეზე მეტად მჭირდები
|
 ჩემი წარსული მე გულით დამაქვს,
მუდამ მახსენებს სევდას და ტკივილს,
მე მომავალი ნამდვილად არ მაქვს,
ახლაც კი ვუსმენ განწირულ კივილს.
არ მინდა სხვა, ვიღაცის დაცდა,
მე ჩემი მინდა სიცოცხლე ძველი,
მუდამ რომ ახლდა ტკივილი განცდა,
ისევ ის მინდა ცხოვრება ძველი.
|
 სიყვარულს სიტყვები არ ჰყოფნის
სიყვარულს სიტყვებით ვერ ახსნი,
მას მოქმედება სჭირდება,
უსიყვარულოდ სუყველას
ძალიან გაგვიჭირდება.
თუ გული გიგრძნობს…. უთხარი !
|
 მიყვარხარ,
უკვე მერანდენედ ვიმეორებ ამ სიტყვას, იმ იმედით რომ ერთ დღესაც გაიგებ,
გაიგებ თუ როგორ მტკივა ეს სიყვარულით სავსე გული, მოხვალ და ჩამეხუტები,
ჩამიკრავ გულში და მაგრძნობინებ რომ ისევ გიყვარვარ. ნუთუ ასე მალე
დამივიწყე? ასე მალე ამომშალე შენი გულიდან, შენ ხომ ასე ძლიერ გიყვარდი?
არ მჯერა რომ შენი ყველა სიტყვა მხოლოდ მორიგი ტყუილი იყო, მაშინ რატომ
გიბრწყინავდა თვალები როცა მხედავდი, რატომ მპირდებოდი სამუდამო სიყვარულს.
იცი, ვოცნებობდი რომ ოდესმე ჩემ თითზე შენ ბეჭედს დავინახავდი,ვოცნებობდი
ერთ დღესაც დილით შენი კოცნა გამაღვიძებდა ,შენ ხომ მპირდებოდი რომ სწორედ
ასე იქნებოდა,მპირდებოდი რომ გაჭირვებაში ჩემ გვერდით
|
 რომ დაიბადე იმ ღამით დათბა,
ცაზე ახალი ვარსკვლავი გაჩნდა,
შვლის ნუკრი ნახეს შენს სახლის კართან,
შეხვედრა სურდა უმანკო ვარდთან.
მინდა სასმისივით დაგეცალოს,
სადმე,მტერი თუ გყავს ათიოდე,
ტკივილი სიხარულში გაგეცვალოს,
ამაყი,უდარდელი დადიოდე.
|
 რომ მწარეა სიყვარული ნურვინ მეტყვის
სიყვარული შესუნთქვაა ტკბილი
ნექტრის...
ის ხომ თაფლად გადაქცევის წუთებია....
რომ მწარეა სიყვარული ნურვინ მეტყვის!!
ისიც მხოლოდ ხომ, ცხოვრების ფურცლებია...
სიყვარული წამებია,გულის
ფეთქვის....
ვისაც ნაღდი სიყვარული შეჩვევია..
|
 მოგიბრუნდება გრძნობები ჩემსკენ,
რომ დაგიკოცნი მაგ ლამაზ თვალებს
რომ დაგიკოცნი მაგ ლამაზ ტუჩებს
კოცნით დაგითვლი მე ტანზე ხალებს
და თუ იტირო, ცრემლებს დავკოცნი
ნაზად დავკოცნი თვალებს ცრემლიანს
ტკბილად დავკოცნი გაბუტულ ტუჩებს
ნაზი ღიმილით მე რომ მელიან
|
 Kenny_G_and_Leann_Rimes-I_Do_It_For_You
|
 ჰოლის მთელი ცხოვრება მამაკაცისადმი სიყვარულზე იყო აგებული. ის გარდაიცვალა, ცხოვრება დაინგრა. ახლა ყოველ თვეს ჰოლის მოსდის წერილები, სადაც მას კონკრეტულ რჩევებს აძლევენ. რჩევების მიხედვით, ახალგაზრდა ქალი ნელ–ნეკა, თითქოს საფეხურებით, გამოდის დეპრესიიდან.
|
 ამ სიმღერას არვიცი ვინ მღერის მაგრამ ძან მაგარი რამეა, მე მაგრად მომწონს...
|
 Christina-Aguilera-Hurt
|
 Guns-N-Roses-This-I-Love
|
ახლა
ღამეა. შობა ღამე. ჩემს პატარა ციხესიმაგრეში ყველა უაბჯრო მეციხოვნემ
ძილს მისცა თავი. სძინავს შენს და-ძმას. დედაშენსაც კი ჩაეძინა.
შენ ისე
შორს ხარ ჩემგან… მაგრამ დაე, თვალისჩინი წამერთვას, თუ ახლაც, ამ წუთს,
შენს სურათს არ ვუმზერდე. ის აქ არის, მაგიდაზე, ჩემს გულთან ახლოს. შენ კი
სადა ხარ? შორს, ზღაპრულ პარიზში. ელისეს მინდვრების თეატრში. დიდებულ
სცენაზე ცეკვავ.
ხომ კარგად ვიცი ეს, მაგრამ მაინც, წყნარი ღამის
მდუმარებაში თითქოს ცხადად ჩამესმის შენი ნაბიჯების ხმა. ვხედავ შენს
თვალებს, ზამთრის ცაზე გაბნეული ვარსკვლავებივით რომ კიაფობენ. ვიცი, ამ
ლამაზ სპექტაკლში ხანისგან დატყვევებული სპარსელი მზეთუნახავის როლს
ასრულებ.იყავი მზეთუნახავი და იცეკვე. იყავი ვარსკვლავი და იკაშკაშე.
|
 J-five-Find-a-way
|
 1)მე შენ მიყვარხარ,არა იმიტომ ვინც ხარ შენ,არამედ იმიტომ რომ ვინ ვარ მე როცა შენს გვერდით ვარ.
2)არცერთი არამიანი არ იმსხურებს შენს ცრემლებს,ხოლო ის ვინც იმსახურებს, არასოდეს აგატირებს შენ.
3)მხოლოდ
იმიტომ, რო ვიღაცას არ უყვარხარ ისე,როგორც შენ გინდა რომ უყვარდე, იმას
არ ნიშნავს რომ,იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!
4)ნამდვილი მეგობარი ის არის, რომელსაც უჭირავს შენი ხელი და გრძნობს შენს გულს.
5)ყველაზე საშინელი მონატრებაა, იყო მის გვერდით და აცნობიერებდე, რომ ის არასოდეს იქნება შენი!
|
 Victoria-Acosta-Could-his-be-love
|
 იმ სევდას, რომელსაც წახვალ და მიტოვებ,
იქნება შენ მითხრა, შენ მითხრა, რა ჰქვია...
მე დიდი ხანია ვასრულებ იმ როლებს,
იმ როლებს, რომლებიც შენ არ გინახია...
არ მიყვარს, არ მიყვარს გრძნობებით თამაში,
არც იმათ არ ვგავარ, ვინც ვერა მოასწრო,
და თუკი სიკვდილი კვლავ ცოტას დამაცლის,
|
 - როგორ ცივა არა ნიკუშ?
-ხო ცივა, ჩაიცვი ჩემი ქურთუკი.. გამომართვი..
-მადლობ..
-მანახე ხელები, ვიცი გაყინული გექნება..
ჩემი მასთან შედარებით პატარა ხელები თავის ხელებში გამოამწყვდია და გამითბო.. ტბის პირას ვიჯექით.. ზაფხულის ცივი , მოღრუბლული დღე იყო.. ნიკა ჩემი ბავშვობის მეგობარია, რომელიც ბავშვობიდან მიყვარს და დიდი ხანი არ მყავდა ნანახი, იმიტომ რომ იტალიაში ცხორობს მშობლებთან ერთად.. წელს კი ამდენი წლის შემდეგ ვნახე და ძველმა გრძნობამ იჩინა თავი.. რათქმაუნდა ამ გრძნობას გულში ვიკლავ.. არა ეს გრძნობა უკვდავია, მას ხომ სიყვარული ქვია.. არ მინდა ფიქრი იმაზე რომ ზაფხული მიიწურება და წავაა.. დავრჩები ისევ მარტო მის გარეშე.. ვიცი რომ მასაც აქვს გრძნობა ჩემს მიმართ მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ არ მეუბნება არაფერს.. ალბათ ასეა საჭირო.. ხანდახან დუმილი საუბრის ტოლფასია, და ხანდახან უფრო მეტიც..
-რაზე ფიქრობ სური?
-მომიყევი.. რას აკეთებ იქ? როგორ ცხოვრობ?
-რა მოგიყვე სური, ჩემი ყველა დღე ერთფეროვანია, დილით მივდივარ სკოლაში, იქიდან ვარჯიშზე მივდივარ და სახლში ღამით დაღლილი ვბრუნდები..
|
 მე როცა ვიგრძნობ, რომ შენ გჭირდები
და
გინდა ჩემთან უბრალოდ ყოფნა,
მე მაშინ მოვალ ჩუმი ფიქრებით
და შენს
სამყაროს ფერებით მოვრთავ.
მე როცა ვიგრძნობ, რომ შენ გაკლდები,
როცა
არა ვარ, ვერ ძლებ უჩემოდ,
მე ამ ფიქრებით კვლავ განვახლდები,
|
 მიყვარხარ, უკვე მერანდენედ ვიმეორებ ამ სიტყვას, იმ იმედით რომ ერთ დღესაც გაიგებ, გაიგებ თუ როგორ მტკივა ეს სიყვარულით სავსე გული, მოხვალ და ჩამეხუტები, ჩამიკრავ გულში და მაგრძნობინებ რომ ისევ გიყვარვარ. ნუთუ ასე მალე დამივიწყე? ასე მალე ამომშალე შენი გულიდან, შენ ხომ ასე ძლიერ გიყვარდი? არ მჯერა რომ შენი ყველა სიტყვა მხოლოდ მორიგი ტყუილი იყო, მაშინ რატომ გიბრწყინავდა თვალები როცა მხედავდი, რატომ მპირდებოდი სამუდამო სიყვარულს. იცი, ვოცნებობდი რომ ოდესმე ჩემ თითზე შენ ბეჭედს დავინახავდი,ვოცნებობდი ერთ დღესაც დილით შენი კოცნა გამაღვიძებდა ,შენ ხომ მპირდებოდი რომ სწორედ ასე იქნებოდა,მპირდებოდი რომ გაჭირვებაში ჩემ გვერდით იქნებოდი,ჩამეხუტებოდი და ცრემლებს კოცნით ამომიშრობდი, მაშინ სად ხარ ეხლა როცა გელოდები, როცა ჩემ თვალებს ცრემლი არ აშრება, უბრალოდ გაქრი მე კიდევ გელოდები,გელოდები რომ ერთ დღესაც კარებთან მოვალ და იქ შენ იდგები
|
 ნამდვილი სიყვარული ალბათ ნიჭია.. რომელიც მხოლოდ რჩეულთა ხვედრია.. რომელიც წმინდა, ამაღლებული, უმანკო, ნაზი და სათუთია..
იცით
რა ბედნიერებაა იმის გაცნობიერება რომ შენ გაქვს ნიჭი.. ნიჭი გიყვარდეს..
ნიჭი გენატრებოდეს.. ნიჭი აღმერთებდე.. მისი არსებობაც კი რომ ბედნიერებას
განიჭებდეს... მისი სიხარულით რომ ხარობდე და მისი ტკივილი რომ გტკიოდეს..
სიყვარული
|
 ეს ცხოვრება სპექტაკლია,რომელიც სავსეა დრამატული,ტრაგიკული და ბედნიერი წუთებით.ყოველი ჩვენგანი ამ სპექტაკლის მთავარი გმირია....სპექტაკლის რეჟისორი კი უფალია.....უფალი რომელიც ალბათ ოპტიმისტურად აფასებს თითოეული მსახიობის მიერ დაშვებულ შეცდომას და ცდილობს კიდევ მისცეს შანსი....თუმცა ადამიანები ისეთი უსინდისოები ვართ,რომ ამ შანსს არასოდეს ვიყენებთ სა ზოგჯერ არც კი ვიფიქრდებით იმას რომ უფალმა მეორე შანსი მოგვცა დაშვებული შეცდომის გამოსასწორებლად,მაგრამ ამაოდ....შევცდებით,გული გვეტკინება და კვლავ უფალთან მივალთ დახმარების სათხოვნელად....ის კი არასოდეს მიგვატოვებს...ყოველთვის დაგვეხმარება....
|
|
