23:50 მიიყვარხარ, მეენატრები.... : * | |
![]() უდარდელი...ხალისიანი...ზოგჯერ ძალიან გიჟიც...ესეთი ვიყავი ალბათ ცოტა ხნის წინ.დღეს კი ვზივარ და რაღაც უაზრობას ვწერ,რაც ალბათ არავის აინტერესებს.როგორც ყოველთვის,ეხლაც ცრემლმა ამივსო თვალები...ცრემლმა რომელიც ძალიან შემეჩვია,ცრემლი რომელიც მეხმარება ტკივილის გადატანაში და სულ ცოტა ხნით მოშორებაში.დღეს ცრემლი არის ჩემი ყველაზე ახლო მეგობარი.რატომ?არ ვიცი,ალბათ იმიტომ რომ მხოლოდ გრძნობს და ვერაფერს გეუბნება. რა სულელი ვიყავი,როცა სხვას დავცინოდი სიყვარულის გამო,ეხლა დასაცინი მე გავხდი.ერთი შეხედვით ხუმრობით და მეგობრობით დაწყებული სიყვარული ტკივილად მექცა.არ ვიცი როგორ ან რატომ შემიყვარდი ესე მოკლე ხანში და არ ვიცი შემზე გავბრაზდე თუ საკუთარ თავზე,რადგან არ ვიცი როგორ გამოვასწორო ეს შეცდომა,შეცდომა რომლის პატიებაც არ მინდა საკუთარი თავისთვის.შეცდომა კი ის არის რომ,შენ შეგიყვარე.ეხლა კი ცრემლი არის ერთადერთი საშვალება რითაც უნდა შევძლო,გავათენო ბევრი დილა და დავაღამო კიდევ უფრო მტკივნეული ღამე...ღამე რომელიც არ მპატიობს შემს შეყვარებას. გთხოვ მომეცი უფლება მიყვარდე...არ ვიცი რა ძალა არის ამ სიტყვებში,მაგრამ ეხლა მხოლოდ ერთი აზრი მიტრიალებს თავში...თუნდაც ხვალ ისევ დაგკარგო,დღეს მინდა შენთან ერთად ბედნიერი ვიყო...და დილაც ყველაზე ლამაზი გათენდეს.მე არ მაქვს ამის წერის და წუწუნის უფლება,რადგან ვიცი რომ შენ ჩემი ხარ,ჩემი სულის და სხეულის ნაწილი,მიუხედავად იმისა რომ შენ ჩემთან არ ხარ.მეშინია,შენი დაკარგვის მეშინია,იმ ტკივილის მეშინია რომელსაც უკვე განვიცდი და ვხვდები რომ ამ ტკივილს ვეღარ გაუძლებ.როგორ მინდა ჩაგეხუტი,არაფერი გითხრა...და შენ იგრძნო და მიხვდე რომ იმ წუთში მე სიკვდილსაც შევძლებ შენთვის.მენატრები,მენატრები და სულ მომენატრები."მიყვარხარ" და სიკვდილის წინაც მხოლოდ ამ სიტყვებს ვიტყვი... | |
|
| |
| სულ კომენტარები: 0 | |










